حلقه ی ذکر

کی شود که به بهانه‌ی این حلقه‌های ذکر، حوض کوچک زندگی‌ام را به آبی مهربان دریاهات برسانی...

پیشنهاد های وب گردی

یک دستگاه n معادله ی تک مجهولی !

پنجشنبه, ۱۷ مهر ۱۳۹۳، ۰۹:۳۹ ب.ظ

در همه ی تاریخ آدم هایی مثل ما زیرآبی رفتند. آن پشت و پستو ها قایم شدند. جوری که درست معلوم نشود اهل کدام ور هستند تا هم از این ور بخورند هم از آن ور. بعد یکدفعه یک بیابان بی آب و علف پیدا شد که معادلات همه را ریخت بهم. جای قایم شدن نداشت.
حالا انگار کن مثل "زهیر" هی راه قافله ات را کج کنی و از بیراهه ها بروی تا به کاروان امام حسین علیه السلام برخورد نکنی. بالاخره چی؟ بیابان مگر چقدر جای فرار دارد؟
بالاخره میفرستند دنبالت: «زهیر! تصمیم ات را بگیر.»
انگار کن بروی لای سپاه یزید و توی خیمه ها قایم شوی، صدایت می کنند: « حر! تصمیم ات را بگیر»
بدتر از همه آن شب که چراغها را خاموش می کنند و در دل تاریکی می گویند:« این شب و این بیابان، تصمیم ات را بگیر»
عاشورا اگر این «تصمیم ات را بگیر» را نداشت، خیلی خوب بود. هرچقدر که می خواستند ما گریه می کردیم و به سر و سینه میزدیم.ضجّه و فغان و اندوه. ولی موضوع این است که از همان صبح عاشورا که خورشید در می آید، همه ذرات دور و بر آدم داد می زنند: «تصمیم ات را بگیر..»

 خدا خانه دارد |فاطمه شهیدی

 

در نگاه اول، این معادله یک معادله ی مسخره و ساده است! یک مجهول با داشتن حتی یک معادله هم براحتی پیدا می شود. اما  کمی دقت بیشتر این نکته را می رساند که حالا که همه ی این معادله ها مجهولشان یکی ست، دستگاه فقط وقتی جواب دارد که مجهول بدست آمده از معادله اول، در تک تک معادلات بعدی هم صدق کند. و این یعنی که همگی این معادلات به نوعی به هم وابسته و مرتبط اند. در عین این که شاید ظاهرشان آن ها را دنیاهای متفاوت و مستقلی بنماید!


***********************

یک بررسی ساده کافی بود تا به این نتیجه  شگفت آور برسم که تمام ایرادات و انتقادتی که بر من و زندگی ام وارد است، دقیقا همان ها،بر نمازم هم وارد است...

و واقعا برایم شگفت آور است، هر چه بیشتر مقایسه می کنم بیشتر به این نتیجه می رسم که انگار نماز من و چگونگی و کیفیتش دقیقا دقیقا نمایشی فشرده و بی عیب و نقص از زندگی من و چگونگی و کیفیتش باشد! یک فشردگی در عین دقت و دامنه پوشش کامل !

یک دستگاه n معادله ی تک مجهولی! یعنی مجهول تمام این کم و کاستی ها و نقص ها و لغزش ها و خطا ها و نابه سامانی های زندگی من، که در تک تک معادلات دستگاه صدق می کند،  نقص های نمازم است  ... یعنی خبر از هزاران مجهول جورواجور نیست فقط نماز است که در هر معادله ای به نحوی اثری برجای گذاشته...

و دقیقا مثل یک رابطه ی دو طرفه ، مجهول تمام ایرادات و معادلاتی که بر کم و کیف و مدل نمازم حاکم است، کم و کیف و مدل زندگی کردنم است!